دانشگاه جامع امام حسین علیه السلاممطالعات میان رشتهای تمدنی انقلاب اسلامی2980-890151820260622The Ramadan War, as the only civilizational war of the modern eraجنگ رمضان، به مثابۀ یگانه جنگ تمدنی دورۀ مدرن113421095910.47176/cir.2605.1400FAسید سعیدموسوی اصلاستادیار، گروه حقوق جزا و جرم شناسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران0000-0002-3761-2807Journal Article20260509The wars of the modern era, ranging from the religious wars in Europe in the sixteenth and seventeenth centuries to the national wars among European states in the eighteenth and nineteenth centuries, and ultimately the two World Wars and other scattered conflicts in the contemporary period, which were ideological in nature, have all occurred within the identity and civilizational boundaries of modernity. None of these wars possessed either the capacity or the aspiration to transcend the ideals and ends of modern culture and civilization and its ideologies. The aggression of the United States and the Zionist regime against Iran during Ramadan in the year 1404 SH (the Ramadan War) resulted in a Sacred Defense and comprehensive resistance on the part of the Iranian nation, constituting a continuation of the civilizational confrontation between Iranian-Islamic culture and secular Western culture, a confrontation that, in particular, began with the Islamic Revolution of Iran. Why the Ramadan War can be defined as a civilizational war is a fundamental question that determines its essential difference from other modern wars and is addressed in this article. Employing an analytical method and drawing on a comparative study of Iranian-Islamic and Western civilizations, as well as an analysis of their civilizational layers and the manner in which these layers confront one another and extend into military confrontation, this study concludes that the Ramadan War acquires a civilizational character due to its necessary and historical connection with this civilizational confrontation. It thus transcends the identity and civilizational boundaries of modernity and, unlike the wars of the modern era, does not occur within this civilization; rather, it emerges from a different civilizational origin in confrontation with it. Therefore, it can be argued that it is the only civilizational war (following the eight-year Sacred Defense) to have occurred in the modern era, as it is the only war that brings to the fore a confrontation between two distinct civilizations. The Ramadan War constitutes a civilizational confrontation between a civilization that, since the Enlightenment and through a secular approach, has put forward various ideological projects for human life on Earth and has ultimately encountered the crisis of nihilism in the contemporary era, and an emerging civilization rooted in the Iranian-Islamic tradition that promises to liberate humanity from the alienation and distortion caused by Western nihilism.<span lang="FA">جنگهای دورۀ مدرن، از جنگهای مذهبی اروپا (قرون 16 و 17)، تا جنگهای ملّی بین کشورهای اروپایی (قرون 18 و 19) و نهایتاً دو جنگ جهانی و سایر جنگهای پراکندۀ دورۀ معاصر که ماهیتی ایدئولوژیک داشتند، جملگی در درون مرزهای هویتی و تمدنی مدرنیته به وقوع پیوستهاند و هیچ یک از آنها ظرفیت و داعیۀ فراروی از آرمانها و غایات فرهنگ و تمدن مدرن و ایدئولوژیهای آن را نداشتند. تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران در ماه رمضان سال 1404 شمسی(جنگ رمضان)، دفاع مقدس و مقاومت همه جانبهای را از طرف ملت ایران رقم زد که در امتداد مواجهۀ تمدنی فرهنگ ایرانی-اسلامی و فرهنگ سکولار غربی است که به طور خاص از انقلاب اسلامی ایران آغاز شده است. اینکه چرا جنگ رمضان به مثابۀ یک جنگ تمدنی قابل تعریف است، پرسشی اساسی است که تفاوت ماهوی آن را با سایر جنگهای مدرن معین میکند و در این مقاله بدان پرداخته شده است. این پژوهش بر اساس روش تحلیلی و مبتنی بر مطالعۀ تطبیقی تمدنهای ایرانی-اسلامی و غربی و تحلیل لایههای تمدنی آنها و چگونگی مواجهۀ این لایهها و امتداد آنها تا مقابلۀ نظامی، به این نتیجه میرسد که جنگ رمضان به دلیل پیوند ضروری و تاریخی خود با این مواجهۀ تمدنی، ماهیتی تمدنی نیز پیدا میکند و از مرزهای هویتی و تمدنی مدرنیته فراتر میرود و مانند جنگهای دوران مدرن در درون این تمدن نیست، بلکه از خاستگاه تمدنیِ دیگری، در مواجهۀ با آن قرار میگیرد و از همین رو میتوان گفت که تنها جنگ تمدنی(در امتداد دفدع مقدس هشت ساله) است که در عصر مدرن، به وقوع پیوسته است، چرا که تنها جنگی است که مصاف دو تمدن متمایز را به منصّه ظهور میرساند. جنگ رمضان مقابلۀ تمدنی است که از عصر روشنگری و با رویکردی سکولار، طرحهای ایدئولوژیک متعددی را برای زیست انسان در زمین ارائه میکند و نهایتاً در دورۀ معاصر با بحران نیست انگاری مواجه میشود، با تمدنی نوظهور که مبتنی بر سنت ایرانی-اسلامی، نویدگرِ رهانیدن انسان از مسخ شدگیِ نیست انگاری غربی است.</span>https://cir.ihu.ac.ir/article_210959_69ba53804890eeb576eaaa5457fb2456.pdfدانشگاه جامع امام حسین علیه السلاممطالعات میان رشتهای تمدنی انقلاب اسلامی2980-890151820260622Comparative Analysis of the Theoretical and Objective Challenges of Secularism Discourse in Deterring the Process of Modern Islamic Civilization Buildingتحلیل تطبیقی چالشهای نظری و عینی گفتمان سکولاریسم در بازدارندگی فرآیند تمدن سازی نوین اسلامی355521086210.47176/cir.2511.1333FAحسینیوسفیطلبه فقه و اصول، سطح4، حوزه علمیه خراسان، مشهد، ایران0009-0000-0470-1785Journal Article20251112Comparative Analysis of the Theoretical and Objective Challenges of Secularism Discourse in Deterring the Process of Modern Islamic Civilization Building<br>In light of the understanding of the foundations of Shi’i rationality as the theoretical basis governing the Islamic Republic and the concept of modern Islamic civilization, this research explains the intellectual and structural challenges of the discourse of secularism in the process of realizing modern Islamic civilization. This study seeks to answer the question: What are the objective manifestations of the challenges posed by secularism on the path of modern Islamic civilization building?<br>The results of this research, which utilizes documentary and library methods with an interpretive approach, indicate that the duality in the understanding and recognition of religious doctrines has led to various political prescriptions. The objective manifestations of these prescriptions include: the misconception of the co-essence of Christianity with Islam, the presentation of a minimalist interpretation of religion, the promotion of gender discrimination, opposition to the Islamization of sciences, and ultimately, the diminishing of the mission of the Islamic Revolution.<br>The findings of this study suggest that secularism acts as an obstacle at both epistemological and practical levels in the path of civilization creation. It appears that purposeful intellectual endeavor, scientific documentation, and intelligent discourse-building to persuade public opinion can serve as fundamental solutions for overcoming these challenges and achieving the goals of modern Islamic civilization.در پرتو فهم مبانی عقلانیت شیعی بهعنوان اساس نظریه حاکم بر جمهوری اسلامی و اندیشه تمدن سازی نوین اسلامی، این پژوهش به تبیین چالشهای فکری و ساختاری گفتمان سکولاریسم در فرآیند تحقق تمدن نوین اسلامی میپردازد. این تحقیق بهدنبال پاسخ به این پرسش است که مصادیق عینی چالشهای سکولاریسم در مسیر تمدن سازی نوین اسلامی کدامند؟ نتایج این پژوهش که از روش اسنادی و کتابخانهای با رویکردی تفسیری بهره میبرد نشان میدهد که دوگانگی در فهم و شناخت معارف دین، منجر به تجویزهای سیاسی مختلفی شده است که نمودهای عینی آن عبارتاند از پندار هم ذاتی مسیحیت با اسلام، ارائه تفسیر حداقلی از دین، ترویج تبعیض جنسیتی، مخالفت با اسلامی سازی علوم و درنهایت کاستن از رسالت انقلاب اسلامی. یافتههای این پژوهش حاکی از آن است که سکولاریسم در سطوح معرفتی و عملی بهعنوان یک مانع در مسیر تمدنآفرینی عمل مینماید. بهنظر میرسد مجاهدت فکری هدفمند، مستندسازی علمی و گفتمان سازی هوشمندانه برای اقناع افکار عمومی بتواند راهکارهای اساسی برای فائق آمدن بر این چالشها و محقق نمودن اهداف تمدنآفرینی نوین اسلامی باشد.https://cir.ihu.ac.ir/article_210862_1c6e3bfedbeea78cb417f0ca3ea52187.pdfدانشگاه جامع امام حسین علیه السلاممطالعات میان رشتهای تمدنی انقلاب اسلامی2980-890151820260622Jurisprudential-Legal Systematization of Artificial Intelligence in Countering Cultural Threats Abstractنظامسازی فقهی - حقوقی هوش مصنوعی در مقابله با تهدیدات فرهنگی568221085910.47176/cir.2508.1294FAسیده فاطمهطباطبائی_دانشیار گروه الهیات، دانشکده حقوق و الهیات، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران؛
_دانشیار مأمور گروه فقه و حقوق پژوهشکده مطالعات اسلامی در علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.0000-0003-4962-8192مهدیهلطیف زادهاستادیار، گروه پژوهشی فقه و حقوق اسلامی، پژوهشکده مطالعات اسلامی علوم انسانی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران0000-0002-3424-4666Journal Article20250910With the accelerating pace of technological development, artificial intelligence,as a strategic instrument of governance, has simultaneously generated civilizational opportunities and facilitated the emergence of complex soft threats that directly target national security and the foundational elements of societies’cultural identity.Consequently, the establishment of a coherent jurisprudential–legal framework within this ecosystem is regarded as an unavoidable necessity for safeguarding cultural boundaries against external infiltration.Employing a descriptive–analytical methodology and grounded in the intellectual framework of the Supreme Leader of the Islamic Revolution, this study seeks to articulate the jurisprudential and legal requirements governing artificial intelligence in response to contemporary forms of soft warfare.The findings indicate that challenges such as organized cultural invasion, the penetration of Western lifestyle patterns, the erosion of Islamic and revolutionary values, the destabilization and disintegration of the family as a sacred social institution, the degradation of national–religious identity, destructive media domination, cultural laxity, the promotion of permissiveness and moral relativism, and the distortion of historical realities in the form of “narrative warfare” constitute the most serious risks in this domain.In response to these threats, the article emphasizes the overarching approach of “Islamization” as a higher-order objective and proposes a framework grounded in fundamental Islamic legal principles, including the obligation to preserve the Islamic system, adherence to public interest (maṣlaḥa) and justice,the principle of negation of domination(nafy al-sabīl)aimed at preventing non-Muslim hegemony, the no-harm principle (lā ḍarar),and the obligation to cooperate in righteousness alongside the prohibition of cooperation in sin.These principles are articulated in conjunction with legal regulatory requirements.Anchored in a “three-tier civilizational model” comprising purpose, normative standards,and enforcement mechanisms, the proposed framework provides a foundational basis for cultural policymaking.Beyond the imposition of restrictive measures, it functions as a positive and guiding paradigm for aligning the development and deployment of artificial intelligence with the higher objectives of the Islamic systemبا شتاب روزافزون فناوری، هوش مصنوعی به مثابه ابزاری راهبردی در حکمرانی، ضمن ایجاد فرصتهای تمدنی، بستر شکلگیری تهدیدات نرمافزاری پیچیدهای شده است که امنیت ملی و بنیانهای هویت فرهنگی جوامع را هدف قرار میدهد. از اینرو، استقرار یک نظام فقهی-حقوقی منسجم در این زیستبوم، ضرورتی اجتنابناپذیر برای صیانت از مرزهای فرهنگی در برابر نفوذ بیگانه تلقی میگردد. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با محوریت منظومه فکری مقام معظم رهبری به تبیین الزامات فقهی و حقوقی هوش مصنوعی جهت مقابله با این جنگ نرم میپردازد. یافتههای پژوهش نشان میدهد که چالشهایی نظیر تهاجم فرهنگی سازمانیافته، نفوذ سبک زندگی غربی، تضعیف ارزشهای اسلامی و انقلابی، تزلزل و فروپاشی نهاد مقدس خانواده، تخریب هویت ملی-دینی، سلطه گری مخرب رسانهای، ولنگاری فرهنگی، ترویج اباحهگری و بیقیدی، و همچنین تحریف حقایق تاریخی در قالب «جنگ روایتها» از جدیترین مخاطرات این حوزه محسوب میشوند. در مقام پاسخدهی به این تهدیدات، این مقاله ضمن تأکید بر رویکرد کلان «اسلامیسازی» به عنوان یک هدف عالی، چارچوبی مبتنی بر قواعد فقهی شامل «وجوب حفظ نظام»، «رعایت مصلحت و عدالت»، «قاعده نفی سبیل» (جهت نفی سلطه کفار)، «قاعده لاضرر» و «وجوب تعاون بر برّ و حرمت تعاون بر اثم» را در کنار الزامات حقوقی پیشنهاد میدهد. این الزامات با تکیه بر یک «الگوی تمدنی سهسطحی» (شامل غایت، ضابطه و ضمانت اجرا) بستری بنیادین برای تدوین سیاستهای فرهنگی فراهم میآورند که فراتر از اعمال محدودیتهای سلبی، به عنوان راهنمایی ایجابی جهت همسوسازی توسعه هوش مصنوعی با اهداف متعالی نظام اسلامی عمل میکنند.https://cir.ihu.ac.ir/article_210859_3022fe1eebc47ecbe70aae01d682539e.pdfدانشگاه جامع امام حسین علیه السلاممطالعات میان رشتهای تمدنی انقلاب اسلامی2980-890151820260622A Comparative Study of the Role and Models of Public Oversight of Political Power within the Framework of Modern State Thought and Religious Governance (Hokoomat dini)مطالعه تطبیقی جایگاه و مدلهای نقش آفرینی مردم در نظارت بر قدرت سیاسی در چارچوب اندیشه دولت مدرن و حکومت دینی8310721085310.47176/cir.2504.1237FAمحمدجواهری طهرانیاستادیار، گروه حقوق عمومی و بین الملل، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران0009-0002-6924-6773حمیدرضاعلیاییدانشجوی دکترا، حقوق عمومی و بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران0009-0009-2451-0594نجمهصفائیکارشناسی ارشد، حقوق عمومی و بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران0009-0005-6137-9530Journal Article20250408The concept of oversight over power and the design of its mechanisms have always been a subject of contemplation for scholars in the fields of law, political science, and management. However, the main issue of this research is to articulate the theoretical foundations of oversight in the modern state which follows a rights-based approach and in religious governance which follows a duty-based approach. The challenges arising from the fusion of these two perspectives in designing indigenous oversight systems often lead to inefficiencies in governance. Therefore This research draws on library sources to conduct a comparative analysis of the foundations and models of oversight in the modern state and religious governance, focusing on the specific conditions of Islamic Iran.<br>The findings of this research indicate that in the modern state, oversight of power is based on citizenship rights and is rooted in subjectivist anthropology and skepticism toward power. Consequently, its mechanisms are limited to external oversight such as separation of powers and transparency with a formalist approach. In contrast, in religious governance, oversight is defined based on religious duty and theological anthropology, where humans are regarded as vicegerents of God. In this model, internal oversight is centered on piety, while external oversight such as enjoining good and forbidding evil, selection of officials, and intermediary institutions is built upon it. Furthermore, the absence of oversight is considered a sin and entails both worldly and spiritual consequences. <br>The conclusion is that the oversight model in religious democracy is fundamentally different from the secular rights-based model as it relies on religious duty-based governance and collective responsibility. Overcoming the challenges of the existing oversight system requires the design of indigenous mechanisms based on the objectives and foundations of religious governance, without blending them with the models of the modern state.مفهوم نظارت بر قدرت و طراحی سازوکارهای آن همواره در نظامهای سیاسی محل تامل اندیشمندان حوزه حقوق، علوم سیاسی و مدیریت بوده است. اما مسئله اصلی این پژوهش، بیان مبانی نظری نظارت در دولت مدرن (رویکرد حقمحور) و حکومت دینی (رویکرد تکلیفمحور) و چالشهای ناشی از تلفیق این دو دیدگاه در طراحی سیستمهای نظارتی بومی است که منجر به ناکارآمدی در حکمرانی میشود. از اینرو در پژوهش حاضر از طریق منابع کتابخانهای به مطالعه تطبیقی مبانی و الگوهای نظارت در دولت مدرن و حکومت دینی (با تمرکز بر اقتضائات بومی ایران اسلامی) پرداخته میشود. یافتههای این تحقیق نشان میدهد در دولت مدرن، نظارت بر قدرت مبتنی بر حقوق شهروندی است و ریشه در انسانشناسی سوبژکتیویستی و بدبینی به قدرت دارد. به همین علت سازوکارهای آن خلاصه به نظارت بیرونی (تفکیک قوا، شفافیت) با رویکردی فرمالستی میشود. اما در حکومت دینی نظارت بر اساس تکلیف شرعی و انسانشناسی الهیاتی (جایگاه انسان بهعنوان خلیفهالله) تعریف میشود. در این الگو، نظارت درونی یا همان تقوا محور است و نظارت بیرونی (امربهمعروف و نهیازمنکر، گزینش کارگزاران، نهادهای واسط) بر آن استوار میگردد. همچنین عدم نظارت، موجب معصیت بوده و دارای عواقب دنیوی و اخروی است. نتیجهگیری آن است که الگوی نظارت در مردمسالاری دینی، با تکیه بر تکلیفگرایی شرعی و مسئولیتپذیری جمعی امت، ماهیتاً متفاوت از مدل سکولارِ حقمحور است و غلبه بر چالشهای نظام نظارتی موجود، مستلزم طراحی سازوکارهای بومیِ مبتنی بر اهداف و مبانی حکومت دینی، بدون التقاط با الگوهای دولت مدرن است.https://cir.ihu.ac.ir/article_210853_58a50ce8d712066ef91a73faafd50d0d.pdfدانشگاه جامع امام حسین علیه السلاممطالعات میان رشتهای تمدنی انقلاب اسلامی2980-890151820260622Designing a model for the transformation of humanities in the Islamic Republic of Iran from the perspective of Ayatollah Khamenei (Supreme Leader)طراحی الگوی تحول علوم انسانی به سوی تمدن نوین اسلامی از منظر آیت الله خامنهای (مدظلهالعالی )10814321086010.47176/cir.2509.1311FAمحمد مهدیکریم پورپژوهشگر، دانشگاه جامع امام حسین علیهالسلام، تهران، ایران0009-0005-0407-4781Journal Article20250915Islamic humanities are considered one of the most important intellectual, scientific and cultural challenges of the Islamic Republic of Iran after the victory of the Islamic Revolution and have always been one of the main concerns of the Imams of the Revolution. The importance of this issue stems from the fact that the current humanities are mainly based on Western epistemological and philosophical foundations and, if not reconstructed and localized, can create serious conflicts with the religious and cultural foundations of Islamic society. Over the past three decades, the Supreme Leader of the Islamic Revolution has also repeatedly emphasized the necessity of transformation in the humanities in his speeches and specialized meetings, considering it the main condition for the country's real progress. Therefore, a detailed examination of his thoughts and statements in this area is considered a fundamental step towards achieving a local model of transformation. In this study, using the content analysis method, 138 themes were extracted from the statements of His Highness Ayatollah Khamenei. Then, these themes were reduced to 41 basic themes in the coding and analysis process. In the next stage, by combining and organizing these themes, 29 organizing themes were formed and finally 5 final comprehensive themes were formulated. Based on these comprehensive themes and relying on the extracted macro strategies, a comprehensive model of the development of Islamic humanities was designed, which can be a theoretical basis for the country's scientific and academic policy-making.علوم انسانی اسلامی یکی از مهمترین چالشهای فکری، علمی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران پس از پیروزی انقلاب اسلامی به شمار میآید و همواره از اصلیترین دغدغههای امامین انقلاب بوده است. اهمیت این موضوع از آنجا ناشی میشود که علوم انسانی رایج عمدتاً بر مبانی معرفتی و فلسفی غربی استوار است و در صورت بازسازی و بومیسازی نکردن، میتواند تعارضات جدی با مبانی دینی و فرهنگی جامعه اسلامی ایجاد کند. رهبر معظم انقلاب اسلامی نیز در طول سه دهه گذشته، بارها در سخنرانیها و دیدارهای تخصصی خود بهضرورت تحول در علوم انسانی تأکید کرده و آن را شرط اصلی پیشرفت واقعی کشور دانستهاند. از اینرو بررسی دقیق اندیشهها و بیانات ایشان در این حوزه، گامی اساسی برای دستیابی به الگوی بومی تحول محسوب میشود. در این پژوهش، با بهرهگیری از روش تحلیل مضمون، تعداد 138 مضمون از بیانات حضرت آیتالله خامنهای مدظلهالعالی استخراج گردید. سپس این مضامین در فرآیند کدگذاری و تحلیل به 41 مضمون پایه تقلیل یافت. در مرحله بعد، با ترکیب و سازماندهی این مضامین، 29 مضمون سازمان دهنده شکل گرفت و درنهایت 5 مضمون فراگیر نهایی تدوین شد. بر اساس این مضامین فراگیر و با اتکا به راهبردهای کلان استخراجشده، الگوی جامع تحول علوم انسانی اسلامی طراحی گردید که میتواند مبنای نظری برای سیاستگذاری علمی و دانشگاهی کشور قرار گیرد.https://cir.ihu.ac.ir/article_210860_38013f3d4550be220d4c27ebc65b1ef3.pdfدانشگاه جامع امام حسین علیه السلاممطالعات میان رشتهای تمدنی انقلاب اسلامی2980-890151820260622The Representation of the Civilizational Discourse of the Mosque in the Modern Era: An Analysis of the Cyberspace Discourse Surrounding Jam-e Mosque of Shahrak-e Ghods, Tehran, in the Light of the Theory of Space Productionبازنمایی گفتمان تمدنی مسجد در عصر مدرن: تحلیل فضای مجازی پیرامون مسجد جامع شهرک قدس تهران در پرتو نظریه تولید فضا14416721086110.47176/cir.2509.1319FAسید هادیعلویاندانشجوی مقطع دکتری، دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام، قم، ایران0009-0006-5467-3042نعمت اللهکرم اللهیدانشیار، گروه علوم اجتماعی، دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام، قم، ایران0000-0002-9119-1361Journal Article20250927**Text 2:** Mosques within the urban fabric of Iran have experienced complex functional and semantic transformations during modernity. Tehran's Shahrak-e Ghods Jame' Mosque is one example of this evolution. This forward-looking research uses a case study approach to examine the dominant discourse among cyberspace users regarding its function and to explain the social roots of the resulting representation. For this purpose, a qualitative method and a thematic analysis strategy were employed. The research data consisted of 120 user comments, systematically sampled from 517 comments posted over an 8-year period (2016-2025) on the Google platform. Data analysis was performed based on Braun and Clarke's (2006) six-phase model, utilizing the integrated theoretical framework of Lefebvre's "Production of Space," "Secularization," and "Representation." The analysis led to the extraction of three overarching themes: "Core" functions (spiritual, critical, cultural), "Ancillary" functions (management, ceremonies, welfare), and "Detached" functions (ornamental, display-oriented, funeral services, spatial access, and urban infrastructure). Findings indicate that user representations predominantly portray the mosque as a "luxurious hall for funeral ceremonies of the affluent and famous," which stands in clear contrast to its devotional functions. This gap can be interpreted as indicative of a "spatial production" in which dominant spatial practices (luxurious funeral ceremonies) have overcome the officially represented space (multifunctional design), ultimately leading to the formation of a specific representational space (a symbol of secularization and class disparity). The results suggest that this mosque has become an arena for conflict over meaning and the appropriation of public space by the logic of capital and the display of social status.مساجد بافت شهری ایران در دوران مدرنیته، تحولات کارکردی و معنایی پیچیدهای را تجربه کردهاند. مسجد جامع شهرک قدس تهران، از نمونههای این تحول است. پژوهش پیش رو با مطالعه موردی به بررسی گفتمان غالب کاربران فضای مجازی درباره کارکرد آن و تبیین ریشههای اجتماعی بازنمایی حادث میپردازد. برای این منظور از روش کیفی و راهبرد تحلیل گفتمان بهره گرفته شده است. دادههای تحقیق، شامل 120 نظر کاربران از میان 517 نظر ثبتشده در بازه زمانی 8 ساله (1404-1395) در پلتفرم گوگل بود که با نمونهگیری سیستماتیک انتخاب شدند. تحلیل دادهها بر اساس مدل شش مرحلهای براون و کلارک (2006) و با بهرهگیری از چارچوب نظری تلفیقی «تولید فضا»ی لوفور، «سکولار شدن» و «بازنمایی» انجام پذیرفت. تحلیل دادهها منجر به استخراج سه مضمون فراگیر شد: کارکردهای «محوری» (معنوی، انتقادی و فرهنگی)، «وابسته» (مدیریت، مراسم و رفاهی) و «گسسته» (تجملی، نمایشی، مجلس ترحیم، دسترسی مکانی و زیرساخت شهری). یافتهها نشان میدهد بازنمایی کاربران، مسجد را عمدتاً بهعنوان «سالنی مجلل برای مراسم ختم قشر مرفه و مشهور» تصویر میکند. که در تقابلی آشکار با کارکردهای عبادی مسجد قرار دارد. شکاف موجود را میتوان نشاندهنده «تولید فضایی» تفسیر کرد که در آن، کنشهای فضایی مسلط (مراسم ختم تجملاتی) بر فضای بازنمایی رسمی (طراحی چند کارکرده) غلبه یافته و درنهایت به شکلگیری یک فضای بازنمودی خاص (نماد سکولار شدن و شکاف طبقاتی) منجر شده است. نتایج حاکی از آن است که مسجد مذکور به عرصهای برای کشمکش بر سر معنا و تصاحب فضای عمومی توسط منطق سرمایه و نمایش منزلت اجتماعی تبدیل شده است.https://cir.ihu.ac.ir/article_210861_fd7981f1e75fdc1d2f6ea44e6dbff9a4.pdfدانشگاه جامع امام حسین علیه السلاممطالعات میان رشتهای تمدنی انقلاب اسلامی2980-890151820260622Explaining the concept of progress within the framework of the Supreme Leader's civilizational theory: An analytical reading of the Second Step Manifesto of the Islamic Revolutionتبیین مفهوم پیشرفت در چهارچوب نظریه تمدنی مقام معظم رهبری: خوانشی تحلیلی از بیانیه گام دوم16820221085610.47176/cir.2507.1281FAنفیسهاخوان نیلچیدکترای تخصصی، آینده پژوهی مطالعات سیاسی انقلاب اسلامی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران0000-0002-1413-7994یاسرذوالفقاریکارشناسی ارشد مدیریت، دانشگاه جامع امام حسین علیه السلام، تهران، ایران0009-0009-2089-1924Journal Article20250723In the contemporary century, the dominant discourse of development - with Western origins - has redefined the development paradigm within the framework of modernity, transforming it into a universal indicator for measuring the status of countries. By reducing the development process to a linear pattern of Westernization, this paradigm has limited development criteria exclusively to quantitative economic indicators, while ignoring the civilizational-cultural foundations of non-Western societies. Such an approach not only neglects the normative and justice-based dimensions of progress, but also, by denying the plurality of development models, has established a kind of theoretical imperialism in the field of development studies. The Islamic Revolution of Iran, by proposing an alternative discourse of "Islamic-Iranian progress" and with the fundamental slogan of civilizational independence ("neither Eastern nor Western"), has presented new epistemological foundations in the field of development theorizing. This research, adopting the Sterling content analysis method and focusing on the Supreme Leader’s intellectual system, seeks to analyze the key components of the Islamic-Iranian progress model within the framework of his civilizational theory. The research findings indicate that progress is defined as “the process of achieving a good life,” which, within the framework of civilizational theory, depicts a dynamic, multidimensional, and teleological movement. Matching the four dimensions (thought, science, life, spirituality) with the seven components of the Second Step Statement and the dimensions of progress in the content analysis of the Supreme Leader’s statements on progress shows that; the overall framework of the country’s progress is derived from spirituality, thought, science, and research, which must emerge and manifest in different areas of life.در قرن معاصر، گفتمان مسلط توسعه- با خاستگاه غربی- با بازتعریف پارادایم پیشرفت در چارچوب مدرنیته، آن را به شاخصی جهانشمول برای سنجش وضعیت کشورها تبدیل نموده است. این پارادایم با تقلیل فرآیند توسعه به الگوی خطی غربیسازی، ضمن نادیده انگاشتن مبانی تمدنی- فرهنگی جوامع غیرغربی، معیارهای توسعه را منحصراً در شاخصهای کمّی اقتصادی محدود ساخته است. چنین رویکردی نهتنها ابعاد هنجاری و عدالت بنیاد پیشرفت را مغفول میگذارد، بلکه با نفی تکثر الگوهای توسعه، نوعی امپریالیسم نظری را در عرصه مطالعات توسعه تثبیت نموده است. انقلاب اسلامی ایران با طرح گفتمان بدیل «پیشرفت اسلامی-ایرانی» و با شعار بنیادین استقلال تمدنی (نه شرقی، نه غربی)، مبانی معرفتی جدیدی در عرصه نظریهپردازی توسعه ارائه نموده است. این پژوهش با اتخاذ روش تحلیل مضمون و با تمرکز بر منظومه فکری مقام معظم رهبری، درصدد است مؤلفههای کلیدی الگوی پیشرفت اسلامی-ایرانی را در چارچوب نظریه تمدنی ایشان مورد واکاوی قرار دهد. یافتههای تحقیق حاکی از آن است که پیشرفت «صیرورت نیل به حیات طیبه» تعریف میشود که در چارچوب نظریه تمدنی، حرکتی پویا، چندبعدی و غایتگرا را ترسیم مینماید. تطبیق ابعاد چهارگانه (فکر، علم، زندگی، معنویت) با مؤلفههای هفتگانه بیانیه گام دوم و ابعاد پیشرفت در تحلیل مضمون بیانات مقام معظم رهبری در مورد پیشرفت نشان میدهد که؛ چارچوب کلی پیشرفت کشور برگرفته از معنویت، فکر و علم و پژوهش است که در عرصههای مختلف زندگی میبایست ظهور و بروز داشته باشد.https://cir.ihu.ac.ir/article_210856_c8a2c70d0b2dafee5c0da50522477067.pdfدانشگاه جامع امام حسین علیه السلاممطالعات میان رشتهای تمدنی انقلاب اسلامی2980-890151820260622Investigating the Relationship Between Tehran Citizens’ Media Consumption and Their Level of Political Participation and Trust in the Iranian Governmentبررسی رابطه میان مصرف رسانهای شهروندان تهران با میزان مشارکت سیاسی و اعتماد آنها به ج.ا. ایران20322621085510.47176/cir.2505.1250FAحسینمیریدانشجوی دکتری، جامعهشناسی سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران0009-0001-0027-4584منصورشریفیدانشیار، گروه جامعهشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد گرمسار، ایران0000-0002-4946-4936حبیبصبوری خسروشاهیدانشیار، گروه جامعهشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شرق، تهران، ایران0000-0003-1385-5115Journal Article20250601This study aims to examine the news media sources of Tehran’s citizens and their relationship with political trust and political participation in 2024 (1403 AH). Given the crucial role of media in shaping political attitudes, the research investigates how different patterns of media consumption influence citizens’ trust in governmental institutions and their level of engagement in political processes. The main research question asks: What is the relationship between Tehran citizens’ preferred news sources and their political trust and participation?<br>To answer this question, a survey method was employed, and data were collected through a structured questionnaire. The statistical population consisted of 406 residents of Tehran, selected through stratified random sampling across the city’s 22 districts in 2024. The sample size (406 participants) was determined using Cochran’s formula, and the collected data were analyzed using statistical software.<br>Findings based on weighted data analysis indicate that consumption of domestic media is positively associated with higher political trust and participation, particularly among older and middle-class groups. In contrast, the use of foreign and opposition media—especially among younger and more educated citizens—correlates with lower political trust and greater political apathy. Moreover, transparency in news delivery and the attractiveness of domestic media content were identified as key factors influencing audience preference.<br>Accordingly, the study suggests that reforming domestic media policies toward greater content diversity, enhanced transparency, and improved media literacy can play a significant role in rebuilding public trust and strengthening political participation.این پژوهش با هدف بررسی مرجع خبری شهروندان تهرانی و رابطه آن بر اعتماد سیاسی و مشارکت سیاسی در سال 1403 انجام شده است. با توجه به اهمیت رسانهها در شکلدهی نگرشهای سیاسی، این مطالعه به بررسی تأثیر نوع مصرف رسانهای بر میزان اعتماد به نهادهای حکومتی و میزان مشارکت در فرآیندهای سیاسی پرداخته است. سؤال اصلی پژوهش این است که: مرجع خبری شهروندان تهرانی چه رابطهای با اعتماد و مشارکت سیاسی آنان دارد؟ برای پاسخ به این پرسش، پژوهش حاضر از روش پیمایشی استفاده کرده و دادهها از طریق پرسشنامه گردآوری شده است. جامعه آماری شامل شهروندان تهرانی بوده (406 نفر) و نمونهگیری به روش تصادفی طبقهای انجام شده که در سطح مناطق 22 گانه تهران و در سال 1403 توزیع شده است. حجم نمونه (406 نفر) با استفاده از فرمول کوکران تعیین شده و دادهها با استفاده از نرمافزارهای آماری تحلیل شدهاند. یافتههای پژوهش بر اساس تحلیل و وزندهی دادهها نشان میدهد که مصرف رسانههای داخلی در میان گروههای سنی بالاتر و طبقات متوسط جامعه با افزایش اعتماد و مشارکت سیاسی همراه بوده است، در حالی که مصرف رسانههای خارجی و مخالف نظام، بهویژه در میان جوانان و افراد دارای تحصیلات دانشگاهی، موجب کاهش اعتماد سیاسی و افزایش بیتفاوتی سیاسی شده است. همچنین، شفافیت در اطلاعرسانی و جذابیت محتوای رسانههای داخلی از مهمترین عوامل مؤثر بر گرایش مخاطبان به این رسانهها شناخته شد. بر پایه این یافتهها، اصلاح سیاستهای رسانهای داخلی در جهت تنوعبخشی به محتوا، افزایش شفافیت و ارتقای سواد رسانهای شهروندان میتواند به بازسازی اعتماد عمومی و تقویت مشارکت سیاسی منجر شود.https://cir.ihu.ac.ir/article_210855_c97284d6d8a19395885e2c32e84bae4a.pdfدانشگاه جامع امام حسین علیه السلاممطالعات میان رشتهای تمدنی انقلاب اسلامی2980-890151820260622The Impact of Religious Tourism on Realizing the Iranian-Islamic Model of Progress (Case Study: Aran and Bidgol City)تأثیر گردشگری مذهبی در تحقق الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت (مطالعه موردی: شهر آران و بیدگل)22725221085710.47176/cir.2507.1284FAمصطفیخانی آرانیکارشناسی ارشد اکوتوریسم، گروه جغرافیا و گردشگری، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.0009-0005-6937-0901محسنشاطریاناستاد، گروه جغرافیا و گردشگری، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.0000-0002-4125-0837Journal Article20250731Religious tourism, as one of the most thriving forms of tourism, plays a significant role in the economic, socio-cultural, physical, and environmental development of regions due to its spiritual and cultural characteristics. This study aims to investigate the impact of religious tourism on realizing the Iranian-Islamic model of progress in the city of Aran and Bidgol. The city, endowed with religious sites and traditional rituals, holds substantial potential for developing religious tourism. Employing a descriptive-analytical method and a quantitative approach, data were collected from 382 residents using a Likert-scale questionnaire and analyzed with SPSS and AMOS software. The results of the one-sample T-test indicated that the economic (mean = 2.76), socio-cultural (2.76), physical-spatial (2.90), and environmental (2.79) indicators had a lower impact than the expected threshold (3) on achieving the Iranian-Islamic model of progress. Structural equation modeling revealed that the physical-spatial indicator, with a factor loading of 0.95, had the most significant impact. These findings suggest barriers such as inadequate infrastructure and unsustainable management. The study proposes enhancing physical infrastructure, managing environmental impacts, raising cultural awareness, and supporting local businesses. It underscores the necessity of policy-making to optimally utilize the potential of religious tourism in line with the Iranian-Islamic model of progress.گردشگری مذهبی بهعنوان یکی از پررونقترین گونههای گردشگری، بهدلیل ویژگیهای معنوی و فرهنگی، نقش مهمی در توسعه اقتصادی، فرهنگی-اجتماعی، کالبدی و زیستمحیطی مناطق دارد. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر گردشگری مذهبی در تحقق الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت در شهر آران و بیدگل انجام شده است. این شهر با برخورداری از اماکن مذهبی و آیینهای سنتی، ظرفیت بالایی برای توسعه گردشگری مذهبی دارد. با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و رویکرد کمی، دادهها از طریق پرسشنامهای با مقیاس لیکرت از ۳۸۲ نفر از ساکنان شهر جمعآوری و با نرمافزارهای SPSS و AMOS تحلیل شد. نتایج آزمون T تک نمونهای نشان داد که شاخصهای اقتصادی (میانگین 76/2)، فرهنگی-اجتماعی (76/2)، کالبدی-فضایی (90/2) و زیستمحیطی (79/2) تأثیر کمتری از حد انتظار (۳) در تحقق الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت داشتهاند. مدلسازی معادلات ساختاری نشان داد که شاخص کالبدی-فضایی با بار عاملی 95/0 بیشترین تأثیر را دارد. این یافتهها حاکی از وجود موانعی مانند ضعف زیرساختها و مدیریت ناپایدار است. پیشنهادات پژوهش شامل تقویت زیرساختهای کالبدی، مدیریت اثرات زیستمحیطی، ارتقای آگاهی فرهنگی و حمایت از کسبوکارهای محلی است. این مطالعه بر ضرورت سیاستگذاری برای بهرهبرداری بهینه از ظرفیتهای گردشگری مذهبی در راستای تحقق الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت تأکید میکند.https://cir.ihu.ac.ir/article_210857_b1e2fd3d4779177776e19f7219c48f25.pdfدانشگاه جامع امام حسین علیه السلاممطالعات میان رشتهای تمدنی انقلاب اسلامی2980-890151820260622An Analysis of the Civilizational Orientation of the Tehran Municipality's Transportation-Oriented Development Plan and its Effects on the Neighborhoods and Lifestyles of Tehrani Citizens.تحلیل جهتگیری تمدنی طرح توسعه حملونقل محور شهرداری تهران و اثرات آن بر شهروندان تهرانی25329521085810.47176/cir.2508.1291FAامینمحتاج الله یزدیدانشجوی کارشناسی ارشد، رشته برنامهریزی منطقهای، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران0009-0002-2193-8180محمدصالحشکوهی بیدهندیاستادیار، گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران0000-0002-8472-270Xشقایقثمودیدانشجوی کارشناسی ارشد، رشته برنامهریزی منطقهای، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران0009-0004-3740-249XJournal Article20250820One of the approaches proposed in the theoretical literature and global urban planning experiences in recent decades to solve urban problems is the Transportation-Oriented Development (TOD) approach. TOD is a strategy put forward by American New Urbanists to create dense, pedestrian-oriented, and mixed-use spaces adjacent to public transportation stations in sprawling urban suburbs. The Municipality of Tehran has also adopted this title, announcing that it will pursue transportation-oriented development with objectives such as urban regeneration, financing for the metro and housing, and the realization of Iranian-Islamic urbanism around metro stations within the city of Tehran. However, ambiguities and concerns regarding its social, cultural, and environmental consequences, as well as a potential mismatch with local identity, necessitate a thorough evaluation before full implementation.<br>This research aims to analyze the potential effects of the Tehran Municipality's "Transportation-Oriented Development" plan on the neighborhoods and lifestyles of citizens, from the perspective of local stakeholders. For this purpose, within a broad classification of civilizational orientations in social theories, three main orientations have been formulated: "Domination" (reliant on fear), "Market" (reliant on greed), and "Fraternity" (reliant on love). An effort has been made to determine which of these three categories of social theory the idea of transportation-oriented development most closely aligns with.<br>To this end, the present study conducted a quantitative data survey using a questionnaire administered to 378 residents, employees, and passersby within an 800-meter radius of four selected metro stations (Mirdamad, Modafe'an-e Salamat, Shahid Quddusi, and Shahrak-e Shariati). The results indicated that, according to the respondents, the implementation of the transportation-oriented development plan in Tehran will promote the "Market" social theory model and distance the city from the "Fraternity" social system.یکی از رویکردهایی که در دهههای گذشته برای حل مشکلات شهرها در ادبیات نظری و تجارب جهانی شهرسازی مطرح شده، رویکرد توسعه حملونقل محور (TOD) است. توسعه حملونقل محور، راهبردی است که نوشهرگرایان آمریکایی برای ایجاد فضاهای متراکم، پیادهمحور و متنوع در مجاورت ایستگاههای حملونقل عمومی در حومههای پراکنده شهری مطرح کردهاند. شهرداری تهران نیز از این عنوان استفاده کرده و اعلام کرده که توسعه حملونقل محور را با اهدافی چون نوسازی، تأمین مالی مترو و مسکن و تحقق شهرسازی ایرانی- اسلامی در اطراف ایستگاههای متروی درون شهر تهران دنبال میکند. بااینحال، ابهامات و نگرانیها در مورد پیامدهای اجتماعی، فرهنگی، زیستمحیطی و عدم تطابق احتمالی با هویت بومی، ارزیابی دقیق پیش از اجرای کامل را ضروری میسازد. این پژوهش با هدف تحلیل اثرات بالقوه طرح توسعه حملونقل محور شهرداری تهران بر محلات و سبک زندگی شهروندان، از دیدگاه ذینفعان محلی، صورت گرفته است. بدین منظور در یک طبقهبندی کلان از جهتگیریهای تمدنی نظریات اجتماعی، سه جهتگیری اصلی شامل استیلا (متکی بر ترس)، بازار (متکی بر طمع) و اخوت (متکی بر محبت) صورتبندی شده و تلاش شده که مشخص شود ایده توسعه حملونقل محور به کدام یک از این سه دسته نظریه اجتماعی نزدیکتر است. بدین منظور، تحقیق حاضر پیمایش کمی دادهها را از طریق پرسشنامه از ۳۷۸ نفر از ساکنین، شاغلین و رهگذران در شعاع ۸۰۰ متری چهار ایستگاه منتخب مترو (میرداماد، مدافعان سلامت، شهید قدوسی، شهرک شریعتی) در دستور کار قرار داده است. نتایج نشان داد که از نظر پرسششوندگان، اجرای طرح توسعه حملونقل محور در شهر تهران، الگوی نظریه اجتماعی بازار را ترویج خواهد کرد و شهر را از نظام اجتماعی اخوت دور خواهد ساخت.https://cir.ihu.ac.ir/article_210858_4946c98c14018055d75c50f830ba46e6.pdf